Yvostar`s weblog
Menu
 Home
 Archief
 Contact
Links
Zoeken in weblog

28 februari 2012
Alles naar wens

Wat is het toch spannend en enerverend allemaal! De eerste opdrachten zijn alweer volbracht, de oriëntatiefase is afgesloten, het leerplan is goedgekeurd. Behalve een scriptie schrijven heb ik nog enkele andere opdrachten te doen, maar alle theoretische zaken zijn al af. Zelfs van de scriptie –ook nog een heel traject– is al een beginnetje zichtbaar. Ik wilde graag iets doen dat met psychiatrie en somatiek te maken heeft. Als het geheel wat duidelijker omlijnd is, zal ik er wat meer over vertellen. In ieder geval ben ik al lekker bezig.

School is er nog maar eens per vier weken. Core business is begeleiding bij de scriptie, maar verder is het vooral een blij weerzien met klasgenoten die mij inmiddels dierbaar geworden zijn. Vooruit mijmerend: met enkelen zal ik zeker contact willen houden. Gelukkig hebben we nog zo’n zes keer school in de komende zeven maanden. Soms wil ik dat het snel om gaat, en soms juist niet…

De praktijk is onverminderd leuk en ik heb mijn draai snel gevonden in dit kleine maar goede team. Gaandeweg de opleiding is het steeds makkelijker geworden om mij te voegen naar weer nieuwe omstandigheden. Heb ik eindelijk geleerd te relativeren? (OK, ook dat is relatief.)

Tussen alle veranderingen is er één constante factor, en dat is iets wat steeds minder soepel gaat: het reizen, dat eindeloze geestdodende heen en weer harken over geasfalteerd karrespoor door deprimerende omgeving. Zooo jammer van de tijd, de energie, de kosten. Ik heb uitgerekend dat ik vanaf het begin van de opleiding tot aan nu zo’n 77.000 woonwerkverkeerkilometers afgelegd heb. Nog 14.000 te gaan tot aan het diploma. Als de kans op nachtvorst (lees: valgevaar) verdwenen is, ga ik weer lekker fietsen. Is tenminste een deel van het forenzen leuk. Trouwens: geen zorg hoor, het lucht op als ik zo nu en dan wat van me af kan zeuren.

Kortgeleden leek het erop dat mijn trouwe bondgenoot -een ooitwitte Daihatsu, nu met ouderdomsvlekjes- door heur hoefjes gezakt was, maar vakkundige monteurshanden hielpen gran’old lady weer op de been. Zoals alle malheur was ook dit hooguit tijdelijk. Goed beschouwd heb ik niks te mopperen, het gaat me voor de wind! Vergeet het gepiep van de vorige alinea maar.

nog zeven maanden

28-02-2012 | Link | Verpleging-BBL


Deze weblog is powered by Argeweb