Yvostar`s weblog
Menu
 Home
 Archief
 Contact
Links
Zoeken in weblog

31 juli 2011
Daar gaan ik weer!

Op mijn fiets geen spatborden. Niet nodig, behalve bij overdreven nattigheid, waar het de laatste tijd niet aan ontbreekt. Om de enorme plas te omzeilen wilde ik over het naastgelegen landbouwplateau en reed er schuin op aan. De gedachte ‘hoe diep zou die gleuf ertussen eigenlijk zijn’ was adequaat - want heel diep – maar kwam te laat. Voor ik het wist werd ik van mijn fiets gecatapulteerd, zeilde ik gelijk Johnny Hoogerland door de lucht en landde weer eens onzacht zeer náást mijn fiets. Een belangrijk verschil met eerdere stuiterpartijen is dat deze keer mijn verticale snelheid beduidend lager was dan de horizontale. In de praktijk betekent dat meer schaafwonden en vlekken, maar minder botbreuken. Een goede ruil! Ik kon mezelf in dit geval zelf weer bij elkaar vegen en op de fiets heisen, nadat ik me enigszins bekeken én gereinigd had in de plas die ik even daarvoor nog zo hartstochtelijk probeerde te omzeilen.
Vast onderdeel van een crash, in welke richting dan ook, is de volgende dag het gevoel dat je overreden bent door een bus.

Toch nog een meevaller bij deze eerloze eigenschuldschuiver: ik kwam onderweg geen prikkeldraad tegen. Maar er waren ook geen camera’s bij om het geheel later nog eens terug te zien. Ik heb wel eens gehoord dat wielrenners en valpartijen bij elkaar horen. Dacht ik toch altijd dat ik in een volgend leven zeeman zou worden... maar waarschijnlijk klopt dat niet, zit ik in de voorselectie voor profwielrenner.

31-07-2011 | Link | Zomaar


Deze weblog is powered by Argeweb