Yvostar`s weblog
Menu
 Home
 Archief
 Contact
Links
Zoeken in weblog

4 september 2010
Ďt Is weer voorbijÖ

Tot mijn schrik zag ik dat de eerste maÔs al geoogst wordt. Voor mij is dat het einde van de zomer. Naar de vroege dienst zit ik alweer met handschoenen aan op de fiets, terwijl het op de terugweg nog bijna zonder jas kan. Dankzij de klimaatbeheersing op de afdeling heb ik van de warme weken geen last gehad. Dat kan ik niet zeggen van de regenperiode, omdat het dakje van de auto ernstig lek was, waardoor de auto in een rijdend overdekt zwembad veranderde. Maar dat overbodige waterballet heb ik met een kitspuit bestreden. Zoín opleiding doet wat met jeÖ geef mij een spuit in handen en de boel knapt op.
In oktober kan ik even lekker alles van me af laten waaien, want dan heb ik eindelijk vakantie. Een volledige baan in onregelmatige wisseldiensten is een hele kluif. Zelfs patiŽnten zeggen wel eens: ďHoeveel werk jij eigenlijk? Je bent er Šltijd!Ē En eerlijk is eerlijk: dat gevoel heb ik zelf ook vaak.
Volgende week is de schoolvakantie voorbij, en dan wordt het vele werken weer afgewisseld met lesdagen en huiswerk. Ik vind school nog steeds leuk, en ik kijk ernaar uit om mijn klasgenoten weer te zien.

Dit is de laatste maand van mijn ziekenhuisstage, de collegaís en het werk zijn erg fijn, en ik schiet al op met mijn opdrachten. Met het patiŽntenbestand heb ik ongelooflijk veel geluk. Al wekenlang zijn alle bedden bezet, en toevallig ook nog met zeer zorgintensieve patiŽnten. Dat klinkt misschien een beetje raar, alsof de ellende van een ander mijn stage interessant maakt, maar er is zoveel te zien en te leren. Ik verveel me geen seconde en ik profiteer maximaal van het feit dat ik mijn praktijkexamen al gehaald heb. Heel binnenkort ga ik ook nog een nachtdienst doen, mijn allereerste! Ďs Nachts worden er allerlei andere werkzaamheden gedaan, en zo krijg ik een compleet beeld van de gang van zaken op de afdeling.

Langzaam maar zeker kijk ik alweer verder vooruit, naar wat hierna komt. Na mijn vakantie begin ik aan de volgende stage, weer heel iets anders en ergens anders en met weer nieuwe collegaís en patiŽnten. Maar voordat het zover is, heb ik mijn eerste theorie-examen op school alweer gehad. Dus: de dingen stuk voor stuk, en niet te ver vooruit kijken. Als er iets is wat ik leer door deze opleiding, is het wel in het hier en nu leven. Dit gezegd hebbende, stel ik stiekem toch maar even vast dat ik nu precies halverwege de opleiding ben. De eerste helft, de eerste twee jaar zit erop. Ik ga aftellen. Want dat Ďhier en nuí leidt langzaam maar zeker naar de eindstreep, en die komt elke dag een beetje dichterbij. Heel af en toe loer ik alvast in die richting. En het komt me volstrekt onwerkelijk voor, maar ik heb dan ook nog twee jaar de tijd om te wennen aan het idee dat het op een dag zover is. En wat is nou twee jaar? Als ik terugkijk, zijn ze omgevlogen!

04-09-2010 | Link | Verpleging-BBL


Deze weblog is powered by Argeweb