Yvostar`s weblog
Menu
 Home
 Archief
 Contact
Links
Zoeken in weblog

15 januari 2010
Enerverende week

Na een periode van betrekkelijke rust en vorderend herstel ben ik begonnen op mijn nieuwe werkplek. Die is iets minder nieuw dan het lijkt, omdat ik daar ook mijn eerste snuffelstage gelopen heb. Dat ging toen nog niet om een werkinhoudelijke stage, maar om oriŽntatie op het werkveld en beroep van verpleegkundige. Nu ga ik er dus zelf aan het werk, daís nog heel andere koek.
Hier is rust en structuur, en de patiŽnten doen vrijwel alles zelf, omdat er een totaal ander doel is. In de ouderenpsychiatrie gaat het om prettig en veilig wonen met voldoende hulp en ondersteuning, in de forensische psychiatrie is begeleid / beschermd wonen het uiteindelijke doel, nadat iemands leven ernstig ontwricht geweest is.

Toevallig startte er deze week voor onze klas ook een serie van vier trainingen AgressiePreventie&-Hantering, dus dat komt mij heel goed van pas. Even leek het erop dat ik er niet aan mee kon doen, omdat het nog weken duurt voordat mijn neus weer goed vast zit. Maar toen bedacht ik dat ik een helm op kan zetten, om mezelf te beschermen tegen onbedoelde ellebogen tegen mijn neus. Dat voldeed uitstekend! Juist op deze werkplek zijn agressie en geweld een reŽel risico, en ik ben blij dat ik geen training hoef te missen. De komende weken zal ik steeds een beetje verder opgeknapt zijn.

En alsof dat alles nog niet genoeg was, was er deze week ook weer school. Met Nieuwjaarwensen (het mŠg nog hoor!), de voorbereiding van een komend examen, en jawel, een cijferlijst! Onze notulist van deze week had het zo mooi verwoord, dat ik die tekst hier (met toestemming) kant en klaar invoeg.

Het uur van de waarheid, de slagroom op je taart: cijfers

Een van de docenten kwam ons verrassen met cijfers. Wanneer er een voldoende op een voorwaardelijke toets wordt behaald dan heb je 65 punten oftewel een zes en een half. Zelfs al had je een 5.5 gehaald dan had je toch een 6.5! Mooi. En nog aantrekkelijker wordt het gemaakt, wanneer je er echt voor gaat; een 9.5 wordt ook een mooie 6.5! Kortom je weet waar je aan toe bent. Dit is methodiek: de taart op de slagroom en andersom.

Even later merkte een andere docent op dat men de leerlingen graag motiveert om iets meer te doen dan alleen het hoognodige. Ik heb nog wel wat tips voor ze.
Maar goed, laat ik niet schimmelig doen. Ik werk vooral voor mijn eigen plezier. En gelukkig zijn de meeste toetsen niet voorwaardelijk, en krijg je gewoon je echte cijfer op de lijst.

Mijn nieuwe werkplek is maar acht kilometer verder dan de vorige, maar ik doe er bijna een half uur langer over, vanwege een nieuw fenomeen onderweg: file! Verwensingen mompelend en donkere blikken werpend naar de autoís die de file voorbij rijden (door de afslag en vervolgens weer de toerit te nemen en zo verderop de knoop nog erger makend), wacht ik lijdzaam tot ik het kilometerslange oponthoud meter voor meter doorgeploegd ben.
Echt goede alternatieve routes zijn er niet. Maar met deze afstand -elke dag 100 km- maakt een eventuele omweg relatief minder uit. Toch eens uitzoeken waar de sluiproutes zitten. En laat het alsjeblieft eens gaan dooien, zodat ik weer lekker kan fietsen!

15-01-2010 | Link | Verpleging-BBL


Deze weblog is powered by Argeweb